Hoe wordt cryptobezit in een faillissement getraceerd en onderbouwd?

Door R.T. (Tyler) Dijst, blockchain-onderzoeker bij Paucitas

Wat Paucitas doet

Wij beginnen bij de bekende gegevens uit de administratie en bij de bankrekeningen: elke betaling naar of van een exchange is een aanknopingspunt. Van daaruit volgen wij de transacties op de blockchain en leggen vast welke adressen aan de gefailleerde te koppelen zijn en welke niet.

Een geanonimiseerd voorbeeld: uit de administratie bleken alleen twee kleine betalingen aan een exchange. Via het bijbehorende uitbetalingsadres kwam een reeks verplaatsingen naar voren die uitkwam bij een tegoed dat maanden voor de faillietverklaring was weggezet. Het rapport beschreef de route stap voor stap, met per stap de transactieverwijzing, zodat de curator er zelfstandig op verder kon.

Wat u aanlevert

De curator levert de administratie, de bankafschriften en wat er bekend is over platforms en adressen. Ook een enkele transactieverwijzing of een naam van een exchange is genoeg om te beginnen. Wij tekenen desgevraagd een geheimhoudingsafspraak voordat er stukken worden gedeeld.

Wat u krijgt

U krijgt een rapport met de gevonden adressen, de tijdlijn van de verplaatsingen, de waarde op de relevante data en een verantwoording van de methode. Het rapport is opgezet om te worden overgelegd in een procedure.

Waar de keten doodloopt, bijvoorbeeld bij een platform dat geen gegevens verstrekt, staat dat expliciet in het rapport. Wij benoemen wat is vastgesteld en wat een aanwijzing blijft. Dat onderscheid is in een procedure belangrijker dan een stevige formulering.

Hoe u begint

De curator neemt contact op met een korte beschrijving van het dossier en de vraag. In een eerste gesprek bepalen wij de afbakening en weet u wat er nodig is en wat het kost, voordat het onderzoek begint.

Wat de curator of de rechter met het rapport doet, bepalen zij zelf.